HET VERHAAL VAN AMARILA

Voor dood achtergelaten maar zo bruisend vol met leven
Het leven van een zwerfdier is niet bepaald een kwalitatief goed leven. Dagelijks staan veel dieren bloot aan pesterijen uiteenlopend van stenen en stokken gooien, slaan door kinderen en volwassenen. Maar ook het opzettelijk proberen een dier dood te rijden door o.a. taxi chauffeurs. In dit klimaat moeten duizenden zwerfdieren dagelijks zien te overleven. Letterlijk en figuurlijk overleven op zoek naar wat restafval tussen de bakken bij o.a. restaurants en hotels. Soms heeft een dier geluk en bekommert een toerist zich gedurende zijn of haar verblijf om een zwerfdier. Maar ook aan die vakanties komt weer een eind en begint alles weer van voren af aan.

Zo ook het verhaal van Amirilla, een prachtige bruine zwerver die samen met haar 'zus' in een klein dorpje dagelijks rond trok. Twee jonge honden die ondanks de vele ontberingen van alle dag samen 'lol' hadden en speelden. De lokale inwoners gooiden nog wel eens wat eetbaars in de richting van de beide honden in plaats van stenen en zo leefden ze van dag tot dag. Tot het moment dat dit dier tijdens het oversteken van de straat werd aangereden door een auto, het hevige gekerm en geschreeuw van dit dier moet de bewoners van het dorpje door merg en been zijn gegaan want korte tijd later stapten twee lokale inwoners met een hevig bloedende hond onze dierenkliniek binnen. Gelukkig hadden we een onderzoektafel vrij en werd direct begonnen met een eerste onderzoek door de aanwezige dierenarts. In de ruimte ernaast kwamen beide dorpelingen op verhaal en hoorden we over de toedracht van alles. Hoe men het verwarde en angstige dier achterna was gerend en zo achter de 'schuilplaats' van dit dier was gekomen. Hoe ze bloedend neerviel en de diepe wonden zichtbaar werden, maar ook hoe ze bebloed en ernstig gewond probeerde haar kroost nog te beschermen. Het jonge dier had nog 4 pups die op de schuilplaats waren gevonden. Navraag leerde dat deze vier pups inmiddels waren meegenomen en bij een inwoner van het dorp zolang mochten blijven.

Snel werd na onderzoek duidelijk dat dit dier met spoed geopereerd moest worden. Een diepe gapende wond baarde zorgen, kiezen zaten los en er zat een breuk in haar onderkaak. Wonder boven wonder had het dier verder geen enkele botbreuk opgelopen.

Maar liefst 4 uur lang werd er geopereerd door de arts voor de deuren weer open gingen en gemeld kon worden dat het allemaal goed was verlopen. De gapende wond werd weer dichtgenaaid in de hoop dat geen complicaties aan hersenen zouden optreden. In overleg met de dorpelingen kreeg het dier de naam Amarilla mee vanwege haar zo mooi getinte vacht. Het nieuws werd in het dorp snel bekend dat het dier nog leefde, geopereerd was en vooral dat niemand gevraagd had om geld voor die operatie. Met name dat laatste vond men vreemd immers alles kost geld dus waarom dit niet?

In de weken die volgden herstelde Amirilla voortvarend, de antibiotica en vitamines deden hun werk goed in combinatie met de enorme wilskracht van dit jonge dier. Na de eerste week nam het dier al weer een eerste brokje aan en kauwde het voorzichtig weg.

Inmiddels had een vrijwilliger de vier pups opgehaald en kon moeder weer herenigd worden met haar kroost wat een fantastisch gezicht was en ook bij de meeste van ons wel een klein traantje tevoorschijn toverde. Een week later volgde de hereniging met haar zus en beiden speelden direct weer lustig alsof er nooit iets ernstigs was gebeurd.

De moraal van dit verhaal
Sinds 1996 zet Stichting Dierenhulp zich geheel belangeloos in voor de zwerfdieren van o.a. Venezuela. Zwerfdieren kunnen rekenen op onze gratis steun die wij ze kunnen geven dankzij de liefde van donateurs en bedrijven. Zo ook dit dier dat letterlijk ten doodde was opgeschreven. Zes jaar gelden zou men zich in zijn geheel niet druk hebben gemaakt om een dergelijk voorval. Nu kwam men in actie om het gewonde dier te zoeken, mee te nemen en bij ons binnen te brengen. Omdat wij als Stichting Dierenhulp altijd gezegd hebben dat dieren op onze gratis steun konden en mogen rekenen. Dat men de moeite heeft genomen om dit ernstig gewonde dier te vinden en men zich ook nog ontfermt heeft over de vier jonge pups die alleen achter waren gebleven heeft ons allemaal een beetje blij gemaakt. Blij omdat we nu gezien hebben dat de boodschap van al die jaren vrucht heeft afgeworpen.

Naar boven